Şşşş! Sessizlik...

Sessizliği seviyorum bazen, evet evet bazen hayranlıkla kaybolur oluyorum içinde. Ürksem de kimi zaman, kendini sevdirmeyi biliyor bir hilebaz gibi!

Kulaklar molada sanki şimdi. Duymamacasına grevde, belki de duymak istememecesine... Kaybolmak gibi, yok olmak gibi bir şey bu sessizlik. Yitip gitmek gibi, belki de tükenmek... Ya da kaybolunsa da geri gelinebilecek gibi... Hatta daha yeni, daha iyi, daha dolu, daha deli... Kimi zaman denizin dalgasında, kimi zaman bir insanın yakarışında, kimi zaman kıvrak bir ezgide, bir ninnide, martı sesinde, gök gürültüsünde, vapur sireninde geri gelmek gibi... 

Herkes bilir mi, herkes fark eder mi, herkes duyar mı bu geri dönüşün sesini?

İşte şimdi büyük bir sessizlik...  Belki bu defa geri dönmemek üzere...                                                                          

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !